تمدید پروتکل کیوتو

جای بسی خوشبختیست که کشورهای جهان پس از بحثهای طولانی در اجلاس دوربان (آقریقای جنوبی) به تمدید پروتکل کیوتو رای دادند. بدین ترتیب، دوره دوم تعهدات در قالب پروتکل کیوتو بلافاصله بعد از دوره اول (از 1ول ژانویه 2012) شروع خواهد شد و پایان آن (2017 یا 2020) در اجلاس سال دیگر تصمیم گیری خواهد شد. همچنین کشورها متعهد شدند تا پایان سال 2015 رژیم حاکم تحت کنوانسیون را تدوین و مشخص نمایند و مقرر گردیده است که در دوره بعد از 2020، همه کشورها در راستای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای تعهد داشته باشند.

اخبار بیشتر و مستندات این اجلاس متعاقبا اطلاع رسانی خواهد شد. لینک زیر حاوی مهمترین سند منتشر شده این اجلاس مبنی بر تمدید پروتکل است...

http://unfccc.int/files/meetings/durban_nov_2011/decisions/application/pdf/awgkp_outcome.pdf

انتشار خبرنامه مکانیسم توسعه پاک

انتشار خبرنامه بازار کربن و مکانیسم توسعه پاک شرکت انرژیهای تجدید پذیر مهر پس از یک وقفه طولانی مجددا شروع شده است. اولین شماره سری جدید این خبرنامه اوایل مهرماه منتشر گردید.

برای دریافت این خبرنامه به ادرس زیر مراجعه نمایید.

http://www.mehrenergy.com/news.htm

اولین گام برای اخذ گواهی کاهش انتشار پروژه های CDM ایران

با ارسال گزارش پایش دو پروژه "تغییر سوخت کارخانه نیشکر امیر کبیر" و  "تغییر سوخت کارخانه نیشکر دعبل خزاعی" به دبیرخانه هیئت اجرایی مکانیسم توسعه پاک، شرکت مهر اولین گام برای دریافت گواهی کاهش انتشار پروژه های مکانیسم توسعه پاک خود را برداشت. پس از انتشار این گزارش در وب سایت کنوانسیون، نهاد عملیاتی منتخب پروژه (KFQ) برای بازدید و بررسی مدارک گزارش پایش به محل پروژه مراجعه و بررسی مدارک و بازدید از سایت پروژه در روزهای 19 و 20 مهر ماه صورت گرفت.

پیش بینی میشود اولین گواهی های کاهش انتشار ایران تا پایان سال جاری حاصل شود.

ثبت هفتمین پروژه CDM ایران

در ادامه ثبت موفقیت آمیز پروژه های شرکت انرژیهای تجدید پذیر مهر، ششمین پروژه این شرکت نیز در هفته دوم شهریور ماه به ثبت رسید. با ثبت این پروژه تعداد پروژه های ایران به هفت مورد افزایش یافت و ایران در کنار پاناما و سریلانکا در رده بیست و پنجم از نظر تعداد پروژه ثبت شده در بین 72 کشور دارنده حداقل یک پروژه ثبت شده مکانیسم توسعه پاک قرار گرفت.

پروژه هفتم ایران که "تغییر سوخت در کارخانه نیشکر میرزا کوچک خان" نام دارد مربوط به تغییر سوخت از مازوت به گاز طبیعی در بویلرهای کارخانه نیشکر شرکت کشت و صنعت میرزا کوچک خان (یکی از شرکت های تابعه شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی) است که منجر به کاهش انتشار سالیانه 27500 تن در اکسید کربن معادل میشود.

برای اطلاعات بیشتر به وب سایت شرکت انرژیهای تجدید پذیر مهر مراجعه نمایید (www.mehrenergy.com).

به مناسبت ثبت دومین و سومین پروژه مکانیسم توسعه پاک ایران

هفته گذشته جامعه محیط زیست ایران پس از یک سال و نیم انتظار شاهد ثبت همزمان دومین و سومین پروژه ایران تحت مکانیزم توسعه پاک پروتکل کیوتو کنوانسیون تغییر آب و هوای سازمان ملل متحد بود.

مکانیزم توسعه پاک یکی از مکانیزم های انعطاف پذیر سه گانه پروتکل کیوتوست که مطابق آن اقدامات کشورهای درحال توسعه و کمتر توسعه یافته در راستای اهداف کنوانسیون تغییر آب و هوا حمایت مالی و تکنولوژیک کشورهای توسعه یافته را به همراه خواهد داشت.

عمده ترین هدف کنوانسیون تغییرات آب و هوا جلوگیری از افزایش میزان انتشار گازهای گلخانه ای در جهان است تا بدینوسیله از گرمایش بیش از پیش دمای زمین و تغییرات آب و هوایی منتج از آن پیشگیری شود. مطابق پروتکل کیوتو تنها کشورهای توسعه یافته متعهد به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در کشور مطبوع خویش هستند و در صورت نیاز می توانند با استفاده از مکانیزم های تعریف شده در آن اقدامات کاهش انتشار را در سایر کشورها انجام دهند.

مکانیزم توسعه پاک نیز اجازه می دهد این کشورها پروژه های کاهش انتشار گازهای گلخانه ای را در کشورهای در حال توسعه و کمتر توسعه یافته انجام دهند و بدین ترتیب ضمن کاهش هزینه انجام تعهدات برای کشورهای توسعه یافته، تکنولوژیهای نوین که متضمن راندمان انرژی بالاتر می باشند به سایر کشورها منتقل می شود. علاوه بر این کمکهای مالی کشورهای توسعه یافته برای انجام این پروژه ها، کاهش مصرف منابع در کشورهای در حال توسعه و کمتر توسعه یافته، بهبود شرایط زیست محیطی، ایجاد اشتغال و مشارکت در جامعه جهانی را به همراه دارد.

جمهوری اسلامی ایران از سال 1375 عضو کنوانسیون تغییر آب و هوا بوده و پروتکل کیوتو را در سال 1384 پذیرفته است. با معرفی مرجع صلاحیتدار ملی پروژه های مکانیزم توسعه پاک به دبیرخانه کنوانسیون در اوایل سال 1386، ایران کلیه شرایط لازم برای ثبت آن دسته از پروژه هایی که منجر به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای می شوند را دارد. ثبت این پروژه ها، منابع مالی قابل ملاحظه ای برای آنها به ارمغان خواهد آورد.

از زمان اجرایی شدن پروتکل کیوتو در نوامبر 2004 میلادی، تاکنون حدود 3200 پروژه در سراسر جهان ( در کشورهای در حال توسعه و کمتر توسعه یافته) به ثبت رسیده است که این پروژه ها تاکنون بیش از 600 میلیون تن کاهش انتشار گاز گلخانه ای داشته اند. عمده این پروژه ها در کشورهایی نظیر چین و هند و برزیل و مکزیک و ... است که میزان انتشار گاز گلخانه ای قابل ملاحظه ای دارند و لذا پتانسیل کاهش انتشار (انجام پروژه کاهش انتشار) زیادی دارند.

ایران با رتبه پنجم در بین کشورهای در حال توسعه از نظر میزان انتشار گازهای گلخانه ای و لذا دارا بودن پتانسیل بسیار بالا برای انجام پروژه های مکانیزم توسعه پاک تاکنون سهم چندانی در این بازار چند صد میلیارد دلاری ندارد بطوریکه بعنوان شصت و هفتمین کشور اولین پروژه خود را در دسامبر 2009 (آذر 1388) به ثبت رساند.

هفته گذشته دو پروژه دیگر مکانیزم توسعه پاک ایران به ثبت رسید و با توجه به رویکرد همسان چهار پروژه دیگر به نظر می رسد بزودی تعداد پروژه های ایران به هفت مورد افزایش یابد.

دو پروژه ثبت شده مربوط به تغییر سوخت کوره های بخار از مازوت به گاز طبیعی در کارخانه نیشکر شرکت کشت و صنعت سلمان فارسی و شرکت کشت و صنعت امام خمینی است که سالیانه حدود 60 هزار تن انتشار گاز گلخانه ای را کاهش می دهند. در طول عمر ده ساله این پروژه ها، مجموعاً حدود 600 هزار تن کاهش انتشار گاز گلخانه ای رخ خواهد داد واین شرکتها با فروش این گواهی ها به کشورهای توسعه یافته متعهد، درآمد قابل ملاحظه ای را در این مدت خواهند داشت.

با پیشبرد شش پروژه مطرح در صنایع نیشکر توسط شرکت انرژیهای تجدید پذیر مهر، کاهش انتشار سالیانه این پروژه ها مجموعاً حدود 250 هزار تن خواهد بود و در طول دوره ده ساله میزان کاهش انتشار این شش پروژه حدود 5/2 میلیون تن خواهد بود.

شرکتهای کشت و صنعت نیشکر با وجود وضعیت مالی بسیار نامناسبی که دارند توانستند با ثبت این پروژه ها علاوه بر تثبیت جایگاه خود در پاسداشت محیط زیست و ارتقاء جایگاه ایران در میان کشورهای در حال توسعه از نظر نمایش میزان توجه به تغییرات آب و هوایی، راه را برای سایر نهادها و شرکتهای ایران که بعضاً منابع مالی بسیار بیشتری برای انجام پروژه های کاهش انتشار گازهای گلخانه ای دارند باز نموده اند.

امید است درآینده نزدیک شاهد افزایش تعداد پروژه های مکانیزم توسعه پاک و درآمد ملی از این محل باشیم.

ثبت پنجمین پروژه مکانیسم توسعه پاک ایران

چهارمین پروژه مکانیزم توسعه پاک شرکت انرژیهای تجدید پذیر مهر در یازدهم ژوئیه 2011 به ثبت رسید. این پروژه "تغییر سوخت در کارخانه نیشکر شرکت کشت و صنعت امیرکبیر" ظرفیت سالانه کاهش انتشار 55 هزار تن گاز گلخانه ای (دی اکسید کربن) دارد. این پروژه پنجمین پروژه ثبت شده ایران میباشد.

ثبت چهارمین پروژه مکانیزم توسعه پاک ایران

با ثبت پروژه "تغییر سوخت کارخانه نیشکر دعبل خزاعی" تعداد پروژه های ثبت شده ایران به چهار مورد افزایش یافت.

پس از ثبت موفقیت آمیر پروژه مکانیزم توسعه پاک شرکتهای کشت و صنعت سلمان فارسی و امام خمینی، پروژه مکانیزم توسعه پاک شرکت دعبل خزاعی نیز در 6 تیرماه به ثبت رسید.

این پروژه سومین پروژه ثبت شده شرکت انرژیهای تجدید پذیر مهر و چهارمین پروژه کشور میباشد.

میزان کاهش انتشار سالیانه این پروژه 55 هزار تن دی اکسید کربن می باشد.

ثبت سه پروژه اخیر در شرکتهای کشت و صنعت نیشکر که از وضعیت مالی مناسبی برخوردار نیستند، تلنگری به سایر شرکتها و بخشهای مختلف صنعت بود که علیرغم دسترسی به منابع مالی و وضعیت مالی بهتر، تلاش چندانی در بهره گیری از این مکانیزم نداشته اند.

امید است با تاکید بیشتر مدیران و تصمیم گیران بخشهای مختلف مبنی بر بهره گیری حداکثری از این فرصت بین المللی، سهم ایران از بازار تجارت کربن بهبود یابد.

هدر دادن فرصتها، فقط عدم بهره برداری از میدان گازی پارس جنوبی نیست، عدم بهره گیری از مکانیزم توسعه پاک نیز فرصت کسب منافع سالیانه چند صد میلیون دلاری را از دست میدهد. 

ثبت دومین و سومین پروژه مکانیسم توسعه پاک ایران

دومین و سومین پروژه مکانیزم توسعه پاک ایران در 30 خرداد 1390 به ثبت رسید.

پس از گذشت حدود یک سال و نیم از ثبت اولین پروژه ایران، بالاخره دو پروژه دیگر ایران به ثبت رسید تا تعداد پروژه های ثبت شده ایران سه برابر شود! و باعث دلگرمی و امیدواری فعالین این بخش گردد.

شرکت انرژیهای تجدید پذیر مهر این دستاورد مهم را مرهون حمایت و پشتیبانی بی دریغ مدیران و کارشناسان محترم شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی، شرکت کشت و صنعت سلمان فارسی و شرکت کشت و صنعت امام خمینی میداند و ضمن سپاس فراوان از این عزیزان، از مساعدت دیگر همکاران از جمله دفتر تغییر آب و هوا و مرجع صلاحیتدار ملی تشکر و قدردانی مینماید.

با توجه به روند سایر پروژه های شرکت، امید است به زودی خبر ثبت چهار پروژه دیگر شرکت را که در مرحله ثبت قرار دارند نیز اعلام نمایم.

ارزان سازی لامپهای کم مصرف با مکانیزم توسعه پاک

«توزیع رایگان لامپهای کم مصرف با اتکا به درآمدهای مکانیزم توسعه پاک»

لامپهای کم مصرف در انواع مختلف به جهت بهره وری بالای انرژی موجب کاهش مصرف انرژی و بالطبع کاهش تولید انرژی می شوند. در تولید انرژی در نیروگاهها مقادیر قابل توجهی سوخت فسیلی مصرف می شود که با کاهش تولید انرژی، مصرف سوخت نیروگاهها نیز پایین می آید. کاهش مصرف سوخت در نیروگاهها منجر به کاهش انتشار آلاینده های هوا و گازهای گلخانه ای (دی اکسید کربن،  متان و اکسید نیترو) می شود. کاهش گازهای گلخانه ای در یک کشور در حال توسعه چنانکه تحت مکانیزم توسعه پاک پروتکل کیوتو کنوانسیون تغییر آب و هوای سازمان ملل متحد به ثبت و تایید برسد، منافع قابل ملاحظه ای به همراه دارد که منفعت نقدی آن حدود 15 دلار به ازای کاهش هر تن گاز دی اکسید کربن است.

بدینترتیب، چنانکه طرح توزیع و استفاده از لامپهای کم مصرف، تحت مکانیزم توسعه پاک به ثبت برسد، می تواند منافع نقدی از این محل کسب کند و بعبارت دیگر توزیع کننده (فروشنده) لامپهای کم مصرف ، می تواند با اتکا به درآمدهای آتی از محل مکانیزم توسعه پاک، قیمت فروش این لامپها را پایین آورد.

بطور متوسط هر لامپ کم مصرف، با فرض کارکرد 4 ساعت در شبانه روز می تواند در طول عمر 8000 ساعت خود از انتشار 367 کیلوگرم گاز گلخانه ای دی اکسید کربن جلوگیری کند که ارزشی در حدود 5/5 دلار آمریکا دارد. این در حالیست که هزینه تامین و توزیع هر لامپ کم مصرف، بطور متوسط حدود 7/1 دلار است.

محاسبات بالا نشان می دهد در صورتیکه لامپهای کم مصرف بطور رایگان توزیع شوند، نرخ بازگشت سرمایه از محل درآمدهای مکانیزم توسعه پاک حدود 30% است!

نگاهی به آخرین پروژه در حال ثبت مکانیزم توسعه پاک درخصوص توزیع لامپهای کم مصرف در اکوادور، حاکیست سرمایه گذار طرح در نظر دارد دوازده میلیون لامپ کم مصرف را در دو بسته 6 میلیون عددی به فاصله 5 سال در اکوادور توزیع نماید بطوریکه همواره 6 میلیون لامپ کم مصرف در طول 10 سال در حال کار باشند. فرض بر این بوده است که لامپهای کم مصرف 4 ساعت در شبانه روز کار کنند و عمر آنها 8000 ساعت و لذا 4/5 سال می باشد. لذا برای پوشش طول عمر 10 ساله، می بایست پس از 5 سال لامپها جایگزین شوند. هزینه تامین هر سری لامپها 6/6 میلیون دلار و هزینه توزیع آنها 4/3 میلیون دلار و در کل 20 میلیون دلار میزان سرمایه گذاری طرح می باشد.

لازم به ذکر است ، لامپها بطور رایگان توسط وزارت برق و انرژیهای نو اکوادور توزیع می شوند.

میزان کاهش گازهای گلخانه ای در این طرح 439.247 تن در سال می باشد که با احتساب 15 دلار به ازای هر تن گاز گلخانه ای، معادل 6/6 میلیون دلار در سال می باشد. این درآمد در طول دوره 10 ساله پروژه بالغ بر 66 میلیون دلار خواهد بود. بنابراین پروژه فوق نه تنها ضررده نبوده و موجب مصرف منابع داخلی وزارت نیروی اکوادور برای توزیع رایگان لامپها نمی شود، بلکه سودآور بوده و نرخ بازگشت داخلی این تجارت (پروژه) حدود 30% است!!!!

منافع طرح عبارتند از :

-         کمک به اقتصاد خانوارهای فقیر اکوادور با کاهش هزینه های انرژی (توزیع لامپها بصورت رایگان صورت می گیرد)

-         کاهش تقاضای انرژی و کمک به توسعه پایدار کشور اکوادور

-         درآمد مضاعف برای وزارت برق و انرژیهای نو اکوادور

-         اشتغالزایی 8/6 میلیون دلاری (برای توزیع لامپها)

-         بهبود شرایط محیطی

مثالی دیگر پروژه ایست که بصورت محدود و فقط در یک ایالت هند صورت گرفته است و در آن870.000  لامپ کم مصرف با طول عمر بالا ساخت شرکت اسرام به قیمت لامپهای حبابی رشته ای بین مصرف کنندگان توزیع شده است. در حالیکه بدون درآمدهای مکانیزم توسعه پاک، این پروژه هزینه حدود 5/2 میلیون یورو داشته است (باید از جیب دولت یا ملت هند پرداخت میشد) لیکن با استفاده از درآمد 5 میلیون دلاری حاصل از مکانیزم توسعه پاک (که بطور غیرمستقیم توسط کشورهای توسعه یافته پرداخت میشود)، در پایان دوره 10 ساله، این پروژه حدود 5/2 میلیون یورو درآمد خواهد داشت و نرخ بازگشت داخلی آن حدود 20% است.

آنچه آمد نشان می دهد که می توان لامپهای کم مصرف را در قالب یک پروژه استانی یا ملی و حتی بصورت رایگان در بین اقشار مختلف توزیع نمود و در پایان علاوه بر جبران بهای لامپ کم مصرف توزیع شده، درآمدهای مضاعفی نیز نصیب برد. یعنی برعکس طرحی که اخیرا در کشور اجرا شد و لامپها با استفاده از بودجه دولت و با یارانه محدود در کشور توزیع شد، در قالب این مکانیزم، بودجه دولت صرف نمیشود، لامپها بصورت صد در صد یارانه ای (رایگان) توزیع میشوند و بعلاوه در نهایت درآمد ارزی قابل توجهی نیز نصیب کشور میشود.

تاکنون بیش از بیست پروژه در دنیا برای بهره گیری از مکانیزم توسعه پاک در جهت توزیع ارزان (یا رایگان) لامپهای کم مصرف به ثبت و تایید سازمان ملل رسیده است. لذا با توجه به رویکرد موجود در کشور برای بهینه سازی مصرف انرژی، لازم است متولیان امر با استفاده از این فرصت بین المللی موجود، منافع قشرهای کم درآمد جامعه را تامین نمایند، که بی شک گامی در جهت عدالت اجتماعی خواهد بود و از هدر رفت فرصت منافع ملی جلوگیری خواهد شد.

 عادل پرتوی

شرکت انرژیهای تجدید پذیر مهر                     www.mehrenergy.com

تلفن: [phone]  فکس: [phone]    ایمیل: [e-mail]

افزایش بهره وری انرژی با اتکا به مکانیزم توسعه پاک

افزایش بهره وری انرژی با اتکا به مکانیزم توسعه پاک

روشها و تکنولوژیهای نوین افزایش بهره وری انرژی یا کاهش مصرف انرژی در صنایع مختلف نیازمند جذب منابع مالی است و مکانیزم توسعه پاک، ساز و کاری موثر برای رفع موانع تکنولوژیک و تامین بخشی از نیازهای مالی پروژه های این چنینی در سطح بین المللی است.

اگر شما طرحی برای کاهش مصرف سوخت دارید، اگر برنامه ای یا استراتژی برای بهره وری انرژی دارید، اگر پروژه ای برای جلوگیری از هدر رفت انرژی دارید یا اگر به فکر تامین انرژی از منابع تجدید پذیر هستید، بی گمان باید به فکر مکانیزم توسعه پاک باشید.

این نوشتار نه به روش کاهش مصرف یا بهره وری انرژی و جزئیات آن می پردازد و نه به جزئیات و الزامات مکانیزم توسعه پاک، بلکه سعی دارد تا متولیان انجام پروژه های فوق را از فرصت بی بدیل موجود آگاه سازد.

امروزه با افزایش قیمت سوختهای فسیلی و گرانتر شدن بهای انرژی، طرحهای زیادی برای کاهش مصرف انرژی یا بهینه سازی مصرف آن تعریف می شوند. هر یک از این طرحها، می توانند تحت مکانیزم توسعه پاک در سازمان ملل به ثبت رسیده و در آمد قابل ملاحظه ای را در دوره کارکرد طرح دریافت نمایند.

پروژه هایی نظیر کاهش تلفات توزیع برق، جلوگیری از نشت گاز در خطوط انتقال، تولید برق با استفاده از تکنولوژیهای با راندمان بالا (همانند تولید همزمان برق و حرارت یا نیروگاههای سیکل ترکیبی)، استفاده از تکنولوژیهای مدرن برای کاهش مصرف سوخت یا برق، تولید انرژی با استفاده از منابع غیر فسیلی نظیر زیسیت توده و بیوگاز، جایگزینی سوختهای پاکتر (مثل گاز طبیعی) با سوختهای فسیلی سنگین (مثل نفت کوره)، بازیابی حرارت اتلافی کوره ها و دودکش های احتراقی، استفاده از تجهیزات با راندمان انرژی بالاتر (مثل لامپهای کم مصرف یا مشعل های راندمان بالا) و .... مصداق پروژه های بهره وری انرژی می باشند که در قالب مکانیزم توسعه پاک درآمدهای ارزی کلانی را دریافت می نمایند. اگر شما چنین پروژه هایی دارید و توجیه اقتصادی این طرحها پایین است، سریعاً برای کسب درآمدهای مکانیزم توسعه پاک اقدام نمایید. اقدام شما باید از مرحله طراحی مالی پروژه ها شروع شود وگرنه این فرصت از دست خواهد رفت.

اخیراً تحرک زیادی در بخش انرژی چه در بخش تامین، چه در بخش توزیع و چه در بخش مصرف برای افزایش راندمان دیده می شود. در بخش تامین سعی می شود با تامین انرژی با راندمان بالاتر یا با استفاده ا زمنابع نوین، هزینه تمام شده انرژی پایین آورده شود. طرحهایی نظیر مولدهای کوچک (پراکنده)، نیروگاههای تولید برق و حرارت همزمان (CHP)، نیروگاههای سیکل ترکیبی، نیروگاههای انرژیهای تجدید پذیر مثل بادی، خورشیدی، برقابی، زمین گرمایی، زیست توده، بیوگاز، تولید برق در ایستگاههای تقلیل فشار گاز و .... در این راستا می باشند.

در بخش توزیع نیز همواره سعی می شود با افزایش راندمان توزیع، تلفات کاهش یابد.

طرحهایی همانند کاهش تلفات شبکه برق، تعویض ترانسفورماتورهای با راندمان پایین، کاهش (یا جلوگیری) نشت گاز در شبکه توزیع (خطوط لوله) گاز، طرحهای نوین تولید توسط مصرف کننده مثل خرید برق از منازل، تولید برق و حرارت در مناطق دور افتاده با استفاده از انرژِی باد و خورشید، تشویق مصرف کنندگان عمده به تولید برق و .... از جمله طرحهای در بخش افزایش راندمان انتقال می باشد.

مهمترین بخش و موثرترین بخش در افزایش بهره وری انرژی، بخش مصرف است.

چرا که برعکس دو بخش قبلی، متولی خاصی ندارد و اصولا فقط اقتصاد بازار روابط آنرا شکل می دهد. از این رواست که در اقتصاد ایران گرچه دولت بعنوان متولی اصلی دو بخش تولید و توزیع برنامه هایی را برای افزایش بهره وری انرژی در این دو بخش انجام داده است لیکن برنامه های زیادی در بخش مصرف انجام نشده است. با گرانتر شدن انرژی برای مصرف کنندگان، فعالیتها برای افزایش بهره وری انرژی در بخش مصرف بخودی خود شروع و روز بروز بیشتر و عمیقتر خواهد شد.

پروژه هایی نظیر استفاده از لامپهای کم مصرف، کاهش مصرف سوخت (انرژی)، افزایش راندمان انرژی، استفاده از تکنولوژیهای نوین با مصرف انرژی پایین، بازیابی انرژی اتلافی نظیر بازیابی حرارت اتلافی در صنایع سیمان برای تولید برق، بازیابی گازهای مشعل در صنایع نفت و گاز و پتروشیمی، بازیابی انرژی اتلافی در صنایع پر مصرف همچون شیشه، آجر، آهن و فولاد و ....، حذف مصرف انرژیهای با منبع فسیلی با استفاده از انرژیهای تجدید پذیر همچون استفاده از انرژی بادی و خورشیدی برای تامین الکتریسیته، استفاده از زباله و ..... توده برای تامین انرژی حرارتی و یا الکتریسیته و .....  از جمله پروژه های در بخش مصرف هستند که می توانند از منافع مکانیزم توسعه پاک بهره مند شوند.

این همان انگیزه یا مشوق محرک برای بهره گیری از مکانیزم توسعه پاک در پروژه های بخش انرژی در کشورهای در حال توسعه است که در آن کشورهایی نظیر چین و هند و برزیل ظرف 5 سال گذشته که مکانیزم توسعه پاک موجودیت یافته است، هزاران پروژه در بخش انرژی در قالب مکانیزم توسعه پاک تعریف نموده اند و منافع چند میلیارد دلاری ظرف 5 سال گذشته دریافت نموده اند و یک جریان مالی (درآمد) سالیانه چند میلیارد دلاری را نیز تضمین نموده اند.

منافع مکانیزم توسعه پاک در طول 10 تا 21 سال عمر بهره برداری پروژه های افزایش بهره وری انرژی و بصورت سالیانه به این پروژه ها اختصاص می یابد. نگاهی به آمار و ارقام پروژه های ثبت شده مکانیزم توسعه پاک، نشان می دهد که چین با جریان درآمد سالیانه حدود   میلیارد دلار برای پروژه های بهره وری انرژی تحت مکانیزم توسعه پاک ایجاد نموده است و از این حیث هند با جریان درآمد سالیانه   میلیارد دلار در رده دوم قرار دارد.

متاسفانه به دلیل عدم اهتمام اقتصاد ایران به افزایش بهره وری انرژی و نیز بدلیل عدم اطلاع کافی صنایع مختلف از فرصب بی بدیل مکانیزم توسعه پاک بخصوص در بخش دولتی، تاکنون قدمهای موثری در جهت بهره گیری از این مکانیزم جهت تقویت و تعمیق فعالیتهای بهره وری انرژی برداشته نشده است و ایران با پتانسیل فراوان در این زمینه علیرغم تمامی تلاشهای برخی بخشهای دولتی نظیر سازمان بهینه سازی مصرف سوخت و سازمان بهره وری انرژی ایران، نتوانسته است آنطور که شایسته این کشور پهناور است از فرصت بین المللی این مکانیزم مغتنم شود.گرچه تعهدات و هزینه های مرتبط با این مکانیزم و کنوانسیون تغییر آب و هوا را پذیرفته و از همان 5 سال پیش عضو پروتکل کیوتو بوده است.

انتظار می رود با افزایش بهای انرژی در کشور، صنایع مختلف و مسئولین دولتی بیش از این فرصتهای ملی برای کسب منافع ملی را هدر نداده و گامهای عملی برای کسب منافع خود و کشور در سطح بین المللی بردارند.