هفتمین همایش ملی انرژی روزهای ۲۷-۲۸ مهرماه در سالن همایشهای بین المللی برج میلاد برگزار میشود. یکی از رویکرد های این همایش توجه به محیط زیست و توسعه پایدار خواهد بود که از موارد مهم آن بررسی میزان انتشار گازهای گلخانه ای و نیز ضریب انتشار شبکه خواهد بود. در نظر داریم با این همایش برای برگزاری کارگاه آموزشی "ساز و كار توسعه پاك (CDM) در بخش برق و انرژي" همکاری نماییم.

برای اطلاعات بیشتر به سایت همایش مراجعه نمایید.

http://www.irannec.ir/

+ نوشته شده توسط عادل پرتوی در یکشنبه هجدهم مرداد 1388 و ساعت 18:40 |
اولین کنفرانس مکانیزم توسعه پاک در صنایع پتروشیمی تشکیل میشود.

برای اطلاعات بیشتر به آدرس زیر مراجعه نمایید؛

www.cdmnipc.ir

+ نوشته شده توسط عادل پرتوی در یکشنبه هجدهم مرداد 1388 و ساعت 18:29 |

سالیانه حدود 2 میلیارد تن سیمان در بیش از 150 کشور تولید می شود. بخش موادکانی غیرفلزی حدود 9 درصد انرژی مصرفی کل صنایع را مصرف می کند که 70 تا 80 درصد از آن برای تولید سیمان بکار می رود. به ازای تولید هر تن سیمان 650 تا 920 کیلوگرم (بسته به سطح تکنولوژی) دی اکسید کربن تولید می شود که بیش از نصف آن از محل فرایند تولید کلینکر است و مابقی عمدتا از محل مصرف انرژی (سوخت و برق) می باشد.

از آنجا که دی اکسید کربن تولیدی صنعت سیمان 4 تا 5 درصد از کل انتشارات دی اکسیدکربن دنیا است، لذا پتانسیل بسیار بالایی برای کنترل و کاهش آن در صنعت سیمان وچود دارد که تاثیر بسزایی در کنترل و کاهش دی اکسید کربن، این مهمترین گاز گلخانه ای خواهد داشت.

کنوانسیون تغییر آب و هوای سازمان ملل متحد تحت پروتکل کیوتو، کشورهای توسعه یافته را متعهد نموده است تا سطح انتشارات گازهای گلخانه ای را تا پایان سال 2012 میلادی به 2/5 درصد پایینتر از سطح انتشارات سال 1990 کاهش دهند. این گازها شامل دی اکسید کربن، متان، اکسید نیترو، پرفلوروکربنها، کلروفلوروکربنها و هگزا فلورید گوگرد می باشند که دی اکسید کربن عمده ترین آنهاست.

بدین ترتیب کشورهای متعهد در تکاپو برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای می باشند. مطابق مکانیزم توسعه پاک پروتکل کیوتو، این کشورها (و شرکتهای آنها) می توانند بجای کاهش انتشار در کشور (صنایع) خود، آنرا در کشور دیگری تحت نظارت و تایید سازمان ملل انجام داده و گواهی هایی را که مبنی بر تایید انجام آن و میزان کاهش انتشار از سازمان ملل دریافت کنند بجای تعهدات خود به سازمان ملل ارائه نمایند.

کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در کشورهای توسعه یافته عمدتا هزینه بالایی نسبت به کاهش همان مقدار گاز گلخانه ای در یک کشور در حال توسعه دارد. لذا کشورهای متعهد رغبت زیادی به انجام این پروژه ها در کشورهای در حال توسعه دارند تا بدین ترتیب هزینه کاهش انتشار گازهای گلخانه ای را که به سازمان ملل متعهد شده اند، کاهش دهند.

 

نمودار 1- هزینه فایده یک پروژه مکانیزم توسعه پاک برای صاحب پروژه و توسعه دهنده آن

 

شرکتی از یک کشور توسعه یافته                                         شرکتی از یک کشور در حال توسعه

 

بدین منظور  این کشورها (شرکتها) اقدام به سرمایه گذاری (و انتقال تکنولوژی) به کشورهای در حال توسعه می نمایند و بعلاوه مبالغی هم به آنها پرداخت می نمایند. متقابلا کشورهای در حال توسعه (و یا شرکتهای آنها) هم علاوه بر دریافت سرمایه گذاری، تکنولوژی برتر و درآمد اضافی گامی در جهت کاهش مصرف منابع و بالطبع کاهش هزینه های تولید، توسعه پایدار و حفظ محیط زیست، ایجاداشتغال و توسعه فرهنگی و رفاهی در منطقه بر می دارند.

صنایع سیمان می توانند به روشهای مختلفی اقدام به کاهش دی اکسید کربن اقدام نمایند. این امر همانطور که در بالا ذکر گردید، علاوه بر کاهش مصرف منابع و کاهش هزینه های تولید، درآمدهایی را هم برای  آنها (در کشورهای در حال توسعه)  به ارمغان خواهد آورد. کاهش هر تن دی اکسید کربن درآمدی حدود 10 یورو (که با شرایط بازار و پروژه تغییر میکند) نصیب صاحب پروژه میشود.

کاهش انتشار دی اکسید کربن با کاهش تولید آن در فرایند کلسینه شدن کلینکر و یا با کاهش مصرف انرژی میسر می باشد.

در مورد نخست استفاده از مواد افزودنی (مثل سرباره، خاکستر و فلورایت) که حاوی کربنات میباشند و یا مواد افزودنی فاقد کربنات کلسیم در تولید کلینکر موجب کاهش انتشار دی اکسید کربن میشود. البته در این راه باید کیفیت سیمان تولیدی ثابت بماند.

در مورد دوم، کاهش مصرف انرژی، افزایش بهره وری انرژی، استفاده از حرارت اتلافی کوره، استفاده از سوختهای با هیدروکربن پایینتر (مثلا تبدیل سوخت از مازوت به گاز طبیعی یا استفاده از لاستیک یا زیست توده و غیره) و نیز کاهش CO2 در خروجی کوره کلینکر موجب کاهش انتشار دی اکسید کربن می شود.

جدول زیر میزان برآوردی کاهش انتشار با افزایش مواد افزودنی به سیمان را نشان میدهد. به عنوان مثال با افزایش 20 درصدی مواد افزودنی در یک کارخانه با ظرفیت 2 میلیون تن در سال، معادل 360 هزار تن گاز گلخانه ای (دی اکسید کربن معادل) کاهش می یابد.

 

 

جدول 1- میزان کاهش انتشار گاز دی اکسید کربن در صنایع سیمان با استفاده از مواد افزودنی         

 

جدول 2 میزان کاهش انتشار حاصل از استفاده سوختهای جایگزین را نشان میدهد.

 

جدول 2- میزان کاهش انتشار در کوره سیمان با استفاده از سوختهای جایگزین

 

و جدول 3 میزان گواهی کاهش انتشار (هر گواهی معادل یک تن کاهش گاز دی اکسید کربن) را در صورت بازیانی حرارتی (برای تولید برق) نشان میدهد. مطابق این جدول، در صورت راه اندازی نیروگاه با ظرفیت 30 مگاوات با توجه به ضریب شبکه ایران که حدود شصت و پنج صدم میباشد، معادل 124 هزار واحد گواهی کاهش انتشار نصیب صاحب پروژه خواهد شد (هر گواهی حدود 10 یورو ارزش دارد). البته این درآمد علاوه بر درآمدهای فروش برق مصرفی بوده و احتساب درآمد حاصل از کاهش انتشار موجب خواهد شد تا نرخ بازدهی سرمایه افزایش یابد.

 

جدول 3- میزان کاهش انتشار با استفاده از بازیابی حرارتی برای تولید الکتریسیته

 

تاکنون 76 پروژه در دنیا در صنایع سیمان به ثبت رسیده است که میزان کاهش انتشار حاصل از آنها سالیانه 8.216.724 تن (دی اکسید کربن معادل) میباشد. اولین پروژه در 23 سپتامبر 2005 به ثبت رسیده که شامل احداث نیروگاه بادی در کارخانه سیمان لافاریج مراکش بوده و سالیانه 28.651 تن کاهش انتشار دارد. آخرین پروژه ثبت شده در این صنعت در 17 آوریل 2009 در کامبوج به ثبت رسیده است که شامل بازیابی حرارتی برای تولید برق در کارخانه کمپوت بوده و منجر به کاهش سالیانه 17.107 تن دی اکسید کربن میشود. بزرگترین پروژه (از لحاظ کاهش انتشار) پروژه کارخانه GACL هند است که با استفاده از روش مواد افزودنی کاهش انتشار سالیانه 551.829 تن داشته است. این پروژه در 8 ژانویه 2007 به ثبت رسیده است. کوچکترین پروژه ثبت شده مربوط به استفاده از زیست توده به عنوان جایگزین بخشی از سوخت فسیلی مصرفی در کارخانه سیمان در آرژانتین بوده که در 14 سپتامبر 2007 به ثبت رسیده و سالیانه فقط 5.271 تن کاهش انتشار دارد. در کل پروژه های بزرگ مربوط به استفاده از مواد افزودنی و پروژه های کوچک مربوط به استفاده از سوختهای جایگزین بوده است و پروژه هایی نظیر بازیابی حرارتی یا افزایش بهره وری انرژی پروژه های متوسط محسوب میشوند.

 

صنایع سیمان ما نیز می توانند از مکانیزم توسعه پاک بهره ببرند. در این راستا نخست اگر پروژه هایی در یکی از زمینه های فوق دارند را معرفی نموده و با جذب یک همکار متخصص فرایند مکانیزم توسعه پاک، اقدام به ثبت پروژه مزبور در سازمان ملل و سپس استفاده از منافع و درآمدهای آن نمایند. سپس سایر پروژه های قابل انجام در کارخانه خود را با درنظر داشتن درآمدهای مکانیزم توسعه پاک امکان سنجی فنی و اقتصادی نموده و در صورت صرفه اقتصادی ( یا زیست محیطی) اقدام به آن نمایند.

آنچه مسلم است درآمدهای مکانیزم توسعه پاک (که حدود 10 یورو به ازای کاهش هر تن دی اکسید کربن می باشد) در بسیاری مواقع چشمگیر بوده و تاثیر قابل ملاحظه ای در نرخ بازگشت سرمایه طرحهای بزرگ دارد.

با سپاس

+ نوشته شده توسط عادل پرتوی در دوشنبه دوازدهم مرداد 1388 و ساعت 14:24 |